VEEL TE KOOP OP DE ROUTE

Kijk je om je heen tijdens de busreis dan is er nog steeds veel te koop en dan bedoel ik niet de spullen in de kraampjes onderweg (eieren, appels, jam etc.) maar HUIZEN. Soms wel drie naast elkaar (bv.Oosterwolde) en er zit maar weinig schot in de verkoop ondanks dat de vraagprijzen flink gezakt zijn. Soms mijmer ik wel eens achter het stuur, zie je dat een huis verkocht is in 2007 daarna een lekkere verbouwing... ja we willen het gelijk maar goed doen vertelde de verheugde nieuwe eigenaar nog... en dan is het eindelijk in 2010 helemaal voorelkaar en oeps in 2011 het bordje weer in de tuin TE KOOP.
Wat zou dan de reden zijn, vreemde buren? Geld gebrek? Ander werk of geen werk meer? Scheiding? Dat lees je nooit in de advertenties op Funda.
Nee.. het grondwaterpeil is te hoog voor onze hond, krijgt die steeds weer aandrang... nou dat is een redelijk argument voor verkoop...toch..?

Mooi beroep hoor makelaar soms gebruikt die in de advertentie de oude omgevingsfoto's nog maar een keer maar wel in rekening brengen natuurlijk onder de noemer presentatiekosten. Wie schrijft die blijft.
Je moet goed opletten bij die rakkers en dan zeg ik het nog netjes.
Dit gezever van mij doet me opeens denken aan de tijd dat ik nog in de horeca werkzaam was. Op het toilet had toch iemand zitten "bouten" niet te kort en in het gangetje walmde een zeer kwalijke lucht. Niks in de weg dacht ik, even de spuitbus dennengeur en lekkere luchten weer. Was net klaar met die verfrissing komt er een man binnen en weet je wat die zegt tegen mij..?
Weet je wat ik ruik... het ruikt hier naar iemand die in een dennenbos heeft zitten schijten. (Sorry voor het taalgebruik maar dat waren wel ZIJN woorden.)
Probeer dan maar eens niet te lachen....ach.. horeca ik kan er een boek overschrijven maar dat doe ik mooi niet, tenminste niet hier gratis.

Mijn collega Lubbert die ik elke week aflos is ziek en heeft een operatie ondergaan, niet ernstig maar wel lastig want hij mag even niet bussen. Vorige week deed collega Harm zijn dienst en deze week is mevrouw Ena geplanned. Ze is heel secuur hoor want de laatste keer toen ik instapte bij haar om haar af te lossen keek ze streng naar me en wilde me een kaartje verkopen maar ik gaf de melding door dat ik haar kwam aflossen.....ze moest toen even omschakelen en wel drie keer slikken.
Daarna heel serieus..WEL DE VEILIGHEIDSGORDELS OMDOEN ANDERS VERTREK IK NIET. Ik was er toen stil van en het deed me denken aan mijn lagere schooltijd met die strenge juffrouw Brandwijk in klas 2 alleen die sloeg met een zwiepend stokje over je handen dat mocht toen nog. We hebben wat geleden in onze jeugd en niet eens een telefoontje in de tas om je moeder te bellen op zo'n moment, laat staan een twittertje. Had achteraf toch geen zin want we hadden thuis toen nog geen telefoontoestel (zwarte bakeliet uitvoering met draaischijf hangend in de gang)

De rit van dinsdag de 31e januari, de datumstempel stond nog vrolijk op de 30e januari en niemand van de collega's die dat bemerkt. Ena die ik aflosde was in een prima stemming en verder was het, nadat de zon onder was, behoorlijk koud met dat windje erbij -3 graden Celsius. Geen grappen of grollen in de bus. De kilometerstand is nu de 100.000 gepasseerd, 100.500 om precies te zijn. Toch nog 8 passagiers blij kunnen maken op de rit.

 Fijn weekend en groeten van Gerda