WEEK 17 De (stille) bus

Deze dinsdag de 24e april was het reizend Noord-West-Veluwe volk massaal afwezig tijdens mijn buurtbusdienst. Zeer magertjes in het passagiersaanbod van de stations. Allemaal geschrokken van het vallende kabinet en ziek gemeld? Toch nog 6 passagiers op de dienst en het dagtotaal was 23 dus ook al niet iets om lange verhalen over te schrijven en van die zes stuks niet een die zin in had in een babbeltje..... dus helaas deze week geen grappig verhaaltje.
Op de laatste rit kom ik mijn collega van de Wezepbus tegen op de Eekterweg en dan kletsen we altijd heel kort met elkaar via het "bakkie". Wrijft die collega Ab ook nog even wat zout in de wonden door te melden dat hij nu leeg was maar hij zijn bloktotaal met 18 stuks kon afsluiten.
Ik kreeg het idee tijdens dat gesprek dat die een lamme arm van het stempelen van de kaartjes had gekregen.
Ook lekker omrijden op de route daar bij 't-Harde de kruising Bovenweg / Munnikenweg deze week was afgesloten. Renovatie!.... Alweer...?
We knutselen wat af bij het wegenbeheer van de gemeentes, mag wat kosten! (nu nogwel)
Volgende week, koninginnedag, blijft de Elburgerbus op stal en de bus Wezep gaat ingezet worden in Wezep voor promotie.

Bericht uit de Huis aan Huis courant

Een fijn lang weekend alvast voor de werkende klasse onderons en geniet van de extra vrije dag... dat doe ik al elke dag.

Groeten van Gerda

WEEK 16: De ( collecte) bus

De bus en de (collecte) bus.

Het was deze dinsdag de 17^e april nou niet bepaald zomers dus de verwarming maar wat omhoog in de buurtbus. Regenbuien en wind. Vanaf het station ‘t-Harde gelijk 7 passagiers en de laatste ging er in Oldebroek uit. Daarna leeg en vanaf Wezep naar Elburg ook leeg. Bij de halte Zilverschoon in het bushokje een zwaaiende oudere dame, hoera, nummer 8. “Het is echt geen weer om buiten op de bus te wachten, de regen en wind staan net op de bushalte” begon ze al te vertellen bij het instappen.

“Nou kom er dan maar vlug in want ik heb de kachel lekker aan voor u” was mijn commentaar. Wel een vaste klant want ze had een strippenkaart van 10 ritjes en gezien niemand verder in de bus was wist ik gewoon dat dit weer een babbeltje zou worden. “Ik moet naar ‘t-Harde” ging ze verder. Ze nam plaats op een strategische babbelpositie dus dat zat wel goed. “Niks an dat weer vandaag maar wat regen dat was wel nodig hoor want de grond is hartstikke droog.”  “Ja mevrouw” vulde ik aan “ik zoek al jaren naar een plekje op deze aarde om te wonen waar het overdag zonnig is met 26 graden en in de nacht zo tussen 02:00 en 04:00 uur een buitje regen en de volgende dag weer die zon en weinig wind.” Het werd stil in het busje, ze zat na te denken over mijn opmerking en opeens wist ze waar ik dat plekje moest zoeken “In dromenland” juichte ze het bijna uit. We reden over de klokbekerweg en links en rechts liepen mensen aan de deuren met een soort witte emmer. “Oh jee…. ze zijn weer losgelaten de collectanten.”  Ze zat bijna dwars op haar stoel om te lezen wat op de emmertjes stond. “Rode kruis… ? Nee.. hartstichting” gaf ze als live verslag door.

Nou had ze geluk want op de Hellenbeekstraat en Paterijstraat was een zelfde kolonie collectanten losgelaten. Ze vond dat maar niks meer. Tegenwoordig was het net een fabriek elke week was er wel wat aan deur en ze deed er niet meer aan mee.  Haar AOW was wel hetzelfde gebleven maar het pensioen, daar moest ze wel met minder doen…. Nee ze hield het voor gezien. Eerst die hoge heren met riante salarissen en grote kantoren maar wat minder. Vroeger was ze zelf wel collectant geweest maar dat was niet bevallen, het leek net of ze voor zich zelf kwam ophalen tenminste dat gevoel had ze aan de deuren in die tijd. En sommige deden de deur niet eens open of melden dat ze altijd per giro betaalden. Anderen maakten het nog doller om te melden dat ze gisteren ook al langs geweest waren… ha ha… en de bussen van nu zijn lang zo mooi niet meer als vroeger. Ja ..vroeger… stonden de metalen ronde bussen in het magazijn te wachten op actie, tegenwoordig worden ze gehuurd incl. een prachtig opgeplakte logo. En dat is allemaal niet gratis hoor!

“En u vergeet nog de plaatselijke acties voor verenigingen aan de deur” gaf ik als extra informatie. Ik dacht hierbij aan potgrond-, oliebollen- en sinaasappelen acties voor het goede doel. “Ja” kwam het gelijk als reactie “daar heeft u helemaal gelijk in, dat was ik vergeten”.  “Ja sommige verenigingen redden het ook niet met extra geld” ging ze verder en toen kwam het verhaal van het kroonkorps, een muziekvereniging in ‘t-Harde, dat ter ziele was gegaan ivm. met te weinig leden, lees animo. Nee in Elburg was dat beter geregeld met de muziek je hebt Concordia en de zeemansliedjes zangers, de meulenzangers en nog veel meer.

Kent U ook de dames van de Kruushoek? Nee daar had ze nog nooit van gehoord. Ik uitleggen wat het voorstelde en dat deze dames in klederdracht of kleding van vroeger oud Hollandse liedjes zongen in het stadje. Haar oogjes gingen fonkelen dat was net wat ze zocht en ze zou de programma’s van dit jaar goed in de gaten houden. Haar halte kwam eraan in ‘t-Harde en ze bedankte me nog voor de gezellige keuvel en de fijne rit.

Bij het station kreeg ik er nog 3 in de bus en sloot dus af met 11 passagiers, het hoogste aantal van het bloktotaal die dag. Dan voel je je wel lekker… niet? Toen ik thuis kwam vroeg ik aan mijn echtgenoot of er nog wat bijzonders was geweest aan de deur. “Nee” zei hij, een collectant van de hartstichting maar ik zei dat we altijd donaties per giro doen".

Groeten van Gerda.

WEEK 15 Blauwe enveloppen

DE BLAUWE ENVELOPPEN

De man, een zestiger, zat al op het bankje in de bushalte in Wezep bij het station te wachten toen ik daar aankwam. De treinen moesten nog komen dus of hij ergens lopend vandaan was gekomen of een trein eerder was gearriveerd dat zal altijd de vraag blijven. “Een enkeltje Oldebroek centrum alstublieft”. Het klonk mij in de oren of die naar een wereldstad zou gaan reizen. Hij zeeg achter mij neer en ik schatte in dat dit nog wel eens babbeltje kon opleveren tijdens de rit. Naar dat centrum was twintig minuten vanaf hier dus tijd genoeg. “Krijgt u ook weleens van die blauwe enveloppen van de postbode” begon hij voorzichtig. Ja die kreeg ik weleens met meestal het slechte nieuws dat ik nog wat mocht doneren aan de staatskas. Zulke correspondentie kreeg hij ook maar hij was er op attent gemaakt door zijn zoon dat hij recht zou hebben op “zorgtoeslag” “Vroeger werd dat gelijk met je aangifte verrekend maar nu moet je het aanvragen want je zou weleens geestelijk of moreel bezwaar daar tegen kunnen hebben”. zei hij met een lach.

Alles dus netjes ingevuld voor de toeslag over 2011 want voor de andere jaren was ik te laat. En een paar weken daarna een blauwe brief met het akkoord, ik kreeg 510 eurootjes op mijn rekening gestort. “Nou mooi niet” ging hij verder, er kwam weer een blauwe brief want mijn rekeningnummer was niet bekend bij de belasting terwijl ik altijd wel trouw via dat nummer belasting betaal…! Maar goed ik moest een formulier invullen met mijn rekeningnummer en retour doen naar Heerlen. Alles goed voor elkaar een retour enveloppe en geen postzegel enz. maar als je het formulier er in deed dan kon de postbode in het venstertje van de enveloppe niet zien naar welk belastingkantoor het heen moest. Maar met wat extra vouwwerk was dit ook weer opgelost. “En toen is het toch nog goed gekomen” gaf ik als antwoord. “Nee natuurlijk niet” ging hij verder, ik kreeg weer een blauwe brief, ze wilden het geld graag overmaken maar de gegevens waren niet correct in hun systeem dus weer zo’n retourenveloppe erbij met een formulier voor naam, adres, woonplaats en bankrekening.

“Paste het retouradres nu wel in de enveloppe voor het venstertje?” vroeg ik hoopvol om de gang erin te houden.  Ja dat was nu wel dik voor elkaar maar daarna radiostilte geen blauwe brieven meer maar ook geen centjes. Dat is nu al een paar maanden geleden hoor vertelde hij met een diepe zucht. ”Ik heb nu maar vast de zorgtoeslag over 2012 ingediend zodat ze daar ook alvast over na kunnen denken…ha ha” ging hij verder.

En toen kwam er weer een blauwe enveloppe. “Toen was het geregeld” zei ik om het verhaal maar af te ronden want zijn “CENTRUM” kwam in zicht.

“Dat dacht ik ook” ging hij verder terwijl hij de gordel alvast afdeed maar ik moest extra bijbetalen voor 2011 aan inkomstenbelasting 100 euro.

Daar waren ze wel snel mee en mijn adres was daar opeens wel goed in het systeem. Ik las in de krant dat er 400 banen op de tocht staan bij de belastingdienst, nou van mijn part mogen ze allemaal wel naar huis maar dan voorgoed.

Hij verliet mijn bus en wenste mij nog een fijne rit toe.

Ik zag hem het winkelcentrum in schuiven en dacht: Weer een ontevreden klant voor de belastingdienst maar op de bus kon hij tenminste zijn hart even luchten en dat was niet duur voor euro 1,80 met nog een ritje erbij.

Tot volgende week  Groeten van Gerda.

WEEK 14 Bijna de paasdagen inzicht

Vorige week (week13) deed ik de aflossing op mijn dinsdag rit en Lubbert, hij was weer terug van "ziek" geweest, was wat mopperig..... hij had maar 2 passagiers gehad tijdens zijn dienst....."ze liggen allemaal aan het strand".. was zijn vervolg. Dat zou best eens kunnen want het leek wel wat zomer met zulke mooie zonnige dagen die we toen even hadden. "Ik heb er nog nooit zo weinig gehad" ging Lubbert onverstoorbaar verder. Ja Lubbert zulke zaken gebeuren weleens op de buurtbus maar ook in de trein hoor alleen daar merkt de machinist er niks van want die zit in een afgesloten hokje en de conducteur kan op zo een "rustig" moment dan eens op zijn gemak de boterham naar binnen werken op 4 stoelen tegelijk in een lege coupe, misschien wel in de 1e klasse..... hi hi.! 

Maar toen ik bij het station 't-Harde aankwam... bijna niemand uit de trein en ik ging daar weg met nul passagiers...oeps het zou toch niet zo slecht worden als tijdens Lubbert zijn rit...? Gelukkig kon ik er aan het einde van mijn dienst nog 6 noteren. Deze week (14) was Lubbert weer helemaal in zijn sas, hij had er 14 en als Lubbert er veel heeft dan ijlt dat in mijn dienst na want ik kreeg er 13.
Ik wilde wel eens weten hoe het met mijn Blogje ging en mijn overbuurman heeft mij daarbij geholpen want behalve dat het een knappe vent is heeft die ook veel verstand van computeren. Nu kan ik het zelf ook.... je leert elke dag.

Klik op het plaatje voor een vergroting

7.440 bezoekers mocht ik noteren vanaf mijn start in november 2010 en daar zitten ook landen bij waar je niks aan hebt en waarschijnlijk "spammers" zijn die het alleen maar om het e-mail adres te doen is bv Rusland, Letland, Moldavie etc. en er zijn natuurlijk ook "Googlers" die per ongeluk op Gerda's blog komen via de zoekfunktie. Nou ja dat moet kunnen want het Blogje is openbaar. 

In de details van februari 2012 had ik er een, een Belg, die gezocht had via het woord "seks in de buurtbus", waar je toch mee bezig kan zijn in je leven!

Op Goede Vrijdag ontvangen we altijd weer een aardigheidje namens het buurtbusbestuur voor de Paasdagen en ook dit jaar weer.

Onze Harm kwam het persoonlijk brengen.... chocolade.... HEERLIJK.. en nog wel uit Hattem van de chocolade winkel.. zeg maar "DE WINKEL"

De attentie voor de vrijwillig chauffeurs buurtbus

Dat zal er bij Gerda met smaak invliegen.. ik en chocolade...  moet me nu al bedwingen om niet toe te happen.

Fijne Paasdagen voor iedereen die dit leest en as. dinsdag is de bus weer tot uw dienst hoor.

Groeten van Gerda