Buurtbus LIJN 514 Elburg-Oldebroek: 2010

Klik op de afbeelding voor een vergroting

Dit is de niet officiele site van de buurtbus LIJN 514 Elburg-Oldebroek

Vandaag, dinsdagmiddag/avond de 14e december, mijn eerste rit mogen maken in het blokschema 4. (late dienst, is van 16:35 uur tot 19:25 uur) . Ik was al een uurtje eerder opgekomen om van de collega die toen dienst had wat belangrijke items te vernemen voor deze nieuwe bus. Dus gewoon meerijden als passagier en vragen stellen.

Het is een bijzonder fijne bus, ook voor de chauffeur, veel knoppen, toeters en bellen in de bus, een fijn schakelende automaat, radio, chauffeurs radio communicatie, telefoon, geen bordje waarop staat waar we heen gaan maar een "looplicht" voor de vooruit in grote letters wat de bestemming is, grote in- en uitstapdeuren, fijne stoelen voor de passagiers..... dus echt een aanwinst. Dat mag ook wel voor die catalogusprijs, inclusief BPM. Van deze BPM per bus koop je zo al een leuke nieuwe auto voor.

Puntjes van kritiek:

Als de grote deuren opengaan komt er wel een zucht kou binnen (in de winter)
Jammer dat de passagiersstoelen geen extra armleuning hebben.

Verder fijne interieur verlichting en prima beenruimte voor de passagiers. Ruimte in de bus voor bagage of een rollator. Lage instap voor de passagiers.

Nee dan waren de voorgangers de Mercedes busjes wel wat spartaans hierbij.

Een zeer prettig buurtbusje, in januari 2011 komt als vervanging voor de andere oude bus nog zo een mooie bus.

De foto's van binnen en van buiten hieronder

Op toerbeurt wordt de bus op de zaterdag gewassen en van binnen gesopt door een vrijwillig chauffeur van de buurtbus, helaas met -5 graad vorst lukte mij dat niet deze week alleen van binnen wel. Dus volgende week aan de buitenkant een vieze bus, jammer maar het kon niet anders met dit weer. Trouwens de wasstraten waren ivm de vrieskou gesloten

Dit is de niet officiele site van de buurtbus LIJN 514 Elburg-Oldebroek

Het gehele BLOG en de inhoud staat geheel afzonderlijk van de Buurtbusvereniging Elburg-Oldebroek, tenzij nadrukkelijk anders is vermeld. Het BLOG is niet op initiatief van deze vereniging. Zij kunnen dan ook niet aansprakelijk worden gesteld voor de inhoud van dit BLOG en alles wat hier uit voortvloeit.

DE GESCHIEDENIS (klik op de foto's voor vergroting)

Eerste buurtbus nr 7415 Elburg-Oldebroek

Als een van de medeoprichters van de buurtbus LIJN 514 in december 2006 kreeg ik inzage in de oude mapjes van de eerste busdienst die eerder de dienst reed over de NW Veluwe van station 't-Harde naar oa Kerkdorp, Oldebroek en het Noordeinde. We praten over de periode 24 september 1979 tot en met 31 mei 1996. Het doel was om de achterliggende dorpsgemeenschappen en buurtschappen met elkaar te verbinden dmv een stukje openbaar vervoer. Per 1 juni 1996 is deze eerste busdienst opgeheven ivm te weinig aanbod van passagiers. Gelukkig is in december 2006 de busdienst opnieuw opgestart op verzoek van de provincie Gelderland en de gemeenten Elburg en Oldebroek met 2 busjes in een lijndienst van NS station 't-Harde naar NS station Wezep via Hoge Enk, Elburg, Oosterwolde, Oldebroek, Mulligen, 't-Loo en Wezep vv. Als vervoersorganisator lag de bedrijfsvoering bij BBA. Deze ging later op in het vervoersbedrijf VEOLIA. Ook de huidige busjes worden bemand door vrijwilligers als chauffeurs. Per 13 december 2010 gaat de vervoersorganisatie over van VEOLIA naar SYNTUS. Er zal niets veranderen in de lijndienst alleen per de genoemde datum komen er wel 2 nieuwe busjes. Het type Mercedes wordt vervangen door het merk Fiat Ducato met meer luxe voor zowel de chauffeur als de passagiers. Gemiddeld gebruiken ongeveer 300 passagiers per week deze vorm van vervoer in onze regio.

De vrijwillig chauffeurs zijn georganiseerd in de vereniging "Buurtbus Elburg-Oldebroek" met een dagelijks bestuur. Het aantal leden is ongeveer 48 personen. Dhr.Jacob Speldekamp is de stuwende kracht achter alle buurtbusjes op de Veluwe, regio IJsselland en een stukje Graafschap en in vaste dienst van de vervoersmaatschappij.

De Mercedes type 308, periode 2006-2010 Foto: Henk W. Pol Wezep

De nieuwe busjes van LIJN 514 gaan vanaf maandag 13 december as. rijden, ze zijn dan gespoten in de kleur blauw (van donker naar lichtblauw). Ik ontving een foto via de vereniging van deze nieuwe busjes nog in de kleur wit vanaf de busombouwer in Eindhoven.

De nieuwe gebouwde Fiat-Ducato, ze moeten nog "blauw"gespoten worden. Foto: Henk W.Pol

ANEKDOTES VAN DE VROEGERE BUURTBUS

In de periode 24 september 1979 tot en met 31 mei 1996 reed er al een buurtbus in onze regio. Busnummer 7415 reed haar diensten met een uitbreiding ten opzichte van de dienst die wij nu rijden met de buurtschappen Noordeinde en Kerkdorp. Een totale rondrit duurde 2 uur. Door dramatisch teruglopende passagiers is deze buurtbus toen ten onder aangegaan. De streekvervoerder was de VAD, later Midnet, daarna Connexxion. Dhr.L.Hulsbergen uit ‘t-Harde, ook vrijwillig chauffeur, schreef toen stukjes in de krant, de Delta Post, over leuke voorvallen in de buurtbus onder het kopje ”Anekdotes van de buurtbus”

Ik kreeg van Jacob Speldekamp van Veolia een map met foto’s en deze anekdotes wil ik de lezers van dit BLOG niet onthouden.

Gert (december 1985)

Bij het wisselpunt zat hij al in de bus. Hij was de enige passagier. Een dik boerenmannetje met een pet en een wandelstok. Hij begon meteen tegen mij te praten. ”Ik mut er bie de Rabo uut, bie de bank, weet je de bank wel ?”

”Ja”. ”En Brink ok? (de kroeg)” ”Ja”. ”Dan muj moar effe toeten, want ik goa niet in de kolde stoan”. ”Komt goed.” Toen ik bij Brink kwam en op de claxon drukte verscheen er niemand. Ik deed de deur van het café open en daar kwam hij al aanschuivelen. ” Taxi voor meneer”, riep ik. ”Ik ben niet zo vlugge. Goa ie moar eerst de busse in dan kan ie mien een hand geven”. Na enig hijs en trekwerk liet hij zich op de bank achter mij zakken en zei:”Ie kriege een guld’n van mien” Ik antwoordde:” Ik moet geen geld” Hij:”Jawel, veur een koartien”. Inmiddels was de bus vergeven van de alcoholdamp. Toen wij langs café het Treftpunt reden riep hij:”Hier mut ik ok wel eens opgehoald worden.”

”Ie kumpt hier niet van doan, he?” ”Nee”. ”Woar woon ie dan?” ”In ’t-Harde.” ”Doar bin ik van de weke nog eweest, bie de opening van die nije winkel, oardige minse bin dat.”

Ik heb hem maar niet gevraagd hoeveel borrels hij daar had gekregen. ”Voorbie het volgende kruuspunt mut ik eruut, bie dat kleine huisien an de rechte kante, ik geef oe wel een tik met mien stok…., hier mu’j stopn”.

Het woninkje stond een meter of 15 van de weg en moeder de vrouw had voor vader al een stoel aan de weg klaargezet. Ik stopte vlak voor de stoel. De service van een buurtbus kent immers geen grenzen. Het duurde wel enige tijd voordat hij de bus uit was. Ik wachtte tot hij op de stoel zat. Bij het wegrijden zag ik hem vrolijk met zijn stok zwaaien. Zijn vrouw kwam het pad aflopen om pa op te halen en richting beddestee te loodsen.

Bij elke rit als ik langs het huisje kom zie ik hem in zijn blauwe trui in de tuin zitten en dan groet hij met zijn stok, mooi toch. Voor hem mocht Drees wel honderd jaar worden.

Bij een volgende rit zat hij weer in de bus. Toen ik zei: ”Naar de Rabo?”, antwoordde hij: ” Nee, Brink.” Ik dacht toen dat hij zijn AOW al op een andere dag had opgehaald. Op de terugreis haalde ik hem weer op. Er zaten nog een paar vrouwen in de bus en tegen iedereen had hij een vrolijk praatje. Tegen mij zei hij: ”Mien vrouwe hef een brommer ekocht en nu hoef ik geen boodskappen meer te doen, ja geen gewone brommert, maar een snelbrommert !”

STATION ‘T-HARDE. ( datum niet genoemd )

Een mevrouw stapte in bij het station op ‘t-Harde. Bits klonk het ”Goa’j noa Oldebroek? ” …nee mevrouw, ik ga eerst naar Wezep en dan weer terug naar ‘t-Harde en dan pas ga ik naar Oldebroek. ”Man, dan heb ik niks an oe ”.

Ze stapte weer uit, draaide zich buiten een halve slag om en besloot de conversatie met ”Krieg veur mien part vier lekke bande…….! ”

BUURTBUS LOGICA. ( datum niet genoemd )

De man was nog maar net ingestapt of hij gaf al te kennen het maar stom te vinden dat buurtbuschauffeurs zich niet lieten betalen voor hun werk.

”Ik zou het wel weten” zei hij. ”Ik nam mijn hengeltje en ging lekker vissen”.”Ja maar..” antwoorde ik, ...niet iedereen houdt van vissen”. Hij: ”Dan ga je toch biljarten”. ”tja. als we er allemaal zo over denken, wie moeten dan op de bus rijden?” ”Oh, er zijn nog genoeg van die dooie dienders die niet vissen en die niet biljarten, zet die maar op de bus, weet je....., chauffeurtje spelen is voor de dommen”. ”Dan boft u maar dat er toch nog domme mensen zijn, want anders zou u niet in de buurtbus zitten!” ”Man klets toch niet” was zijn antwoord, ”dan was ik toch mooi bij moeders thuis gebleven, dan ging ik fijn met mijn schoteltje kassie kijken, pilsje erbij, nee hoor, ik ben nog actief genoeg.”

Dhr.L.Hulsbergen uit ‘t-Harde, de schrijver van de anekdotes naast de toenmalige buurtbus

‘t-Loo (datum onbekend)

Hier scharrelde een lang niet meer jeugdig mannetje naar de stoeprand en stopte daar, keek behalve naar links ook naar rechts en liet me keurig passeren, alvorens over te steken. Zo leek het tenminste maar toen ik toevallig in mijn spiegel keek zag ik hem op de rijweg een soort indianendans uitvoeren met wild zwaaiende armen. Mijn fout beseffende stopte ik en reed een stukje terug zodat hij toch nog kon instappen en vertelde hem dat hij er verstandig aan deed in het vervolg zijn hand op te steken. ”Waarom?’’ zei hij ”wat dacht je dan waarom ik daar stond?”

Ik vertelde hem dat ik meende dat hij me liet passeren om dan naar de overkant van de straat te kunnen oversteken. ”Hoe kan je dat nou denken man, je ziet toch dat ik helemaal niet aan de overkant moest wezen….!”

Bovenheigraaf. (datum onbekend)

”Slecht weer he…” zei hij bij het instappen, ”Ik heb er niet zoveel last van want ik moet vanmiddag werken”.

In de loop van het gesprek begreep ik dat dit iets bijzonders was voor hem, het werken, Hij was 23 en al 4 jaar werkeloos. Van de week was hij naar een uitzendbureau gegaan en had meteen werk in Harderwijk. Hij was getrouwd en had twee kinderen. Juist toen ik hem de vraag wilde stellen waarom hij zich niet eerder bij een uitzendbureau had aangemeld riep hij:”Mag ik er hier uit”?

Een halfjaar later stapte hij weer in. Ik vroeg hem of hij nog in Harderwijk werkte. Hij antwoordde: ” Nee, ik werk niet meer, heb het in mijn rug”. Het werken was hem toch niet goed bevallen. Terloops vertelde hij mij dat hij van plan was zijn rijbewijs te halen en dan een autootje te kopen.

Dus weer een passagier minder.

Na enige tijd stond naast zijn woning een auto en een toercaravan……… en tijd genoeg

Het eerste vroegere buurtbusje bij de Halte NS station

Camping Bovendwarsweg (datum onbekend)

Toen ik stopte riep ze dat ik even moest wachten want ze zag de postbode achter het huis rijden. Met de buurtbus kan alles….ik stak mijn hand uit om haar naar binnen te trekken, maar dat was helemaal niet nodig. Als het zover mocht komen dan ging ze niet meer met de bus. ”Ik moet naar het station een boekje halen met reductiebonnen. Als je een vijf en zestig pluskaart hebt dan kun je bijvoorbeeld bij de Hema een kop koffie kopen voor een gulden. Ik ga ook weer meteen met je mee terug want ik moet ook naar de RABO. Kijk hier heb je mijn vijf en zestig pluskaart, daar was ik nog veel jonger op. Ik ben een beetje duf, dat komt omdat ik een slaappil heb ingenomen vannacht. Geef maar drie goedkope kaarten dan kan ik even vooruit”.

Daar was ze weer, nu in gezelschap van haar zuster. Ze stapten bij de SPAR in. Ze hadden boodschappen gedaan. ”Dat kun je zeker wel zien dat we zusters zijn?”

Voor mij zat er net zoveel verschil in als tussen een man en een vrouw.

De bus was nog maar net in beweging of ze hadden al de grootste ruzie. De een beweerde stellig dat ze eens in een blauwe buurtbus had gezeten. Ik heb de volgende bocht iets te scherp genomen, het werd toen meteen rustig.

Heineken ( Datum onbekend)

Een van onze trouwe passagiers was ”mister Heineken”. Hij stapte van tijd tot tijd in de bus met een kratje lege flesjes om later weer mee te gaan met een volle krat. Wanneer op de heenreis bleek dat niet alle flesjes leeg waren dan werd dit euvel achter in de bus vakkundig opgelost. Er werd door de chauffeurs nauwlettend op toegekeken dat dit NIET gebeurde. Enkele chauffeurs weigerden hem mee te nemen en reden door zonder te stoppen. Mister H. had echter zijn maatregelen genomen. Hij zette, wanneer de bus aankwam, zijn krat midden op de weg en ging er achter staan. Met een volle krat Heineken ging het dan weer op huis aan.

Welke oplossing hij heeft gevonden na het opheffen van de buurtbus toendertijd is nog steeds onbekend.

‘t-LOO ( datum onbekend )

Op een stikdonkere winteravond, het was de avonddienst van 18:00 -20:00 uur,was op de terugweg van Wezep naar ‘t-Harde in ‘t-Loo een wat oudere vrouwingestapt. De Bovendwarsweg indraaiend hoorde ik haar opeens roepen: “Ik moet er bij Bertus uit”. goed antwoordde ik…. maar wie is Bertus?

”Dat is mijn schoonzoon”. …. Ja maar….waar woont die dan?

”Op de Bovendwarsweg”… Ja maar waar precies dan…? ”Dat weet ik niet, het is veel te duuster”. Ik begon het ergste al te vrezen maar gelukkig hoorde ik andere passagier zeggen: ” Ik waarschuw wel chauffeur, ik weet wel waar ze

wezen moet”. Maar zelfs nu, bij daglicht kan ik nog niet zeggen waar Bertus woont.

’t Was toen veel te ”duuster”.

HET EEKT ( Datum onbekend )

Toen ik de bocht doorkwam stond hij midden op de weg, wandelstok omhoog. Het had gesneeuwd en ik liet de bus langzaam tot stilstand komen.

Hij bleef pal voor de bumper staan en riep: ” Mien vrouwe mut de jasse nog andoen” ( moest natuurlijk nog een plas doen )

Ze moesten een goedkope koarte hebben. duidelijk was dat ze boven de leeftijd waren, daarna volgde het weerpraatje. Inmiddels behoren de twee oudjes tot mijn vaste passagiers naar Oldebroek en ’t-Harde. Koffie bij de kienders en bij kennissen. Als hij de bus binnenkomt dan wordt ik altijd begroet met: ”Ha een bekende”. Ik beschouwde die opmerking als een erkenning van mijn rijkunst. Dit bleek ook een week later toen hij mij vertelde dat hij binnenkort een hele rit met mij wilde meemaken. ”In ‘t-Noordeinde bin ik in joaren niet ewest”. Uiteindelijk kon je voor 90 cent een rit van 2 uur maken door polderland en bossen en vier dorpen. Zo gezegd een schoolreisje voor ouderen. Het is er helaas niet meer van gekomen voor hem….!

Afscheid van de buurtbus Oldebroek, de vereniging is opgeheven, te weinig passagiersaanbod (1996)

Wisselpunt-Schut ( Datum onbekend)

Toen ik de bus instapte zat hij al half vol. Mezelf meegerekend ruim 400 jaar. Ze kwamen van het bejaardencentrum uit Wezep.en wilden de hele rit meerijden, dus zogezegd een bejaardenreisje.

In het Kerkdorp zagen ze Dries achter de kruiwagen lopen, dus deze bezienswaardigheid was ook mooi meegenomen.

In Oldebroek stapten nog twee bejaarden in en geleidelijk ontspon zich een gezellig ”Broeks gesprek” zo van…Op disse skoele bin ik nog ewest.

Een van laatste opstappers.. van wie binie er dan ene…Op het laatst bleken ze bij elkaar in de klas te hebben gezeten. Toen ik ’t-Loo binnenreed bleek dat er in Vierschoten twee passagiers uit hadden gemoeten. Ik zei dat ze hun gesprek maar voort moesten zetten en dat ze dan op de terugreis uit konden stappen.Tot 3 maal toe kwam een omaatje naar voren gestrompeld om te vragen waar we nu weer heengingen. De laatste keer vroeg ze of ik even langs de Koeleweg wilde rijden want daar was ze op school geweest.

’t Was die dag schitterend weer en toen ik halverwege de rit in mijn achteruitkijkspiegel keek waren twee passagiers in een diepe slaap verzonken. Bij het eindpunt werd ik door iedereen bedankt voor de mooie rit, ook door de slapers.

OLDEBROEK ( Datum onbekend )

Door werkzaamheden aan de Zuiderzeestraatweg in Oldebroek, waarbij een rijstrook buiten gebruik was gesteld, had ik buiten mijn schuld om, een fikse vertraging opgelopen. Omdat ik geen passagiers had, kon ik die vertraging weer aardig inlopen door tussen Oosterwolde en Noordeinde eens goed plankgas te geven.

Op de terugweg even buiten Noordeinde stapte een struise vrouw in die met een opgewekte stem opmerkte: ”Ik zag je net wel langs suizen, maar ik wist wel dat je terug zou komen, ik dacht nog, dat lukt hem nooit, dat opstijgen, want hij heeft vergeten zijn vleugels uit te klappen”.

Het busje wordt door de leden "ten grave gedragen" op de laatste busdag 1996 Oldebroek

NOORDEINDE (1990 )

In Noordeinde stapte ze in, een wat bejaarde vrouw, die met een keiharde stem van iemand die stokdoof is, om een ”enkeltien” vroeg. Na haar kaartje in ontvangst genomen te hebben plofte ze achter me neer en startte onmiddellijk met gillende stem een soort familiekroniek die niet meer was te stoppen. Nu kan ik doorgaans wel wat hebben, zeker van mensen die op een of andere manier gehandicapt zijn, maar deze vrouw begon me na een kwartiertje toch wel op mijn zenuwen te werken. Beseffende dat zij niet te beschreeuwen was wees ik haar maar naar het in de bus aangebrachte bordje:” NIET SPREKEN MET DE BESTUURDER”. Het werd even stil, toen met half dichtgeknepen oogjes naar het bordje tuurdende gilde ze vervolgens: “Weet ie…, ik zie nie zo bes, ik kan nie meer leeze, ik kan nie meer hoore, ik kan allene nog moar een bietien proate”…” !

Buurtbus-enquête (December 1992)

Gezien de geringe passagiersbezetting op de rit Noordeinde- Kerkdorp schreef de VAD een huis aan huis enquête uit. Een van onze enquêteurs bezocht ”Dries” of te wel de ”Keizer van het Kerkdorp”.

Op de vraag of er van de buurtbus gebruik werd gemaakt antwoordde Dries: ” De buurtbus mut blieven, mien moe kan hem niet miss’n”. Achteraf bleek dat moe 1 keer per jaar naar de schapenmarkt gaat en dan de bus nodig heeft.

Noordeinde. ( datum niet genoemd )

Even na het vertrek van de zwaaikom Noordeinde moest ik stoppen omdat midden op de rijweg twee honden, helemaal opgaand in hun liefdesspel, mij de doortocht belette.

Links of rechts er langs leek me te riskant, dus maakte ik driftig gebruik van de claxon. Dit had geen enkel effect op de honden maar gelukkig wel op enkele omwonenden. Met enig duw- en trekwerk loodsten ze het koppel in de berm zodat ik mijn weg kon vervolgen. Zeker wel 5 minuten later, het incident was al lang uit mijn gedachten, hoorde ik een oud vrouwtje achter me opeens zeggen ” ’t is tegenwoordig toch wat meneer”. Ik had geen idee waar dat op sloeg en vroeg dus wat zij bedoelde. ” Dat met die honden meneer, dat zag je vroeger niet”.

Kerkdorp ( december 1991)

He,he,….voor het eerst in zes jaar had ik een passagier(tje) in het Kerkdorp. (ik ben er nog steeds niet achter waar de naam Kerkdorp vandaan komt) Het kereltje werd door een tante op de bus gezet. Toen hij moest betalen bleek zijn hand klem te zitten tussen de deur. De deur wilde niet meer open of dicht. Na diverse keren op de knop gedrukt te hebben ging de deur even open en weer dicht en zat het ventje en de arm van tante opeens in de knel. Na de bevrijding van die twee nog meer paniek. Ik zei tegen tante dat ze de hand van het jochie maar onder de kraan moest houden en dat ik wel zolang zou wachten, ik was immers veel te blij dat ik eindelijk een passagier had in het kerkdorp. Aangezien het ventje nogal overstuur was besloot tante hem maar weer mee naar huis te nemen en hem later met haar eigen auto naar het Noordeinde te brengen…………..weg passagier !!!

Centrum ‘t-Harde ( juni 1994)

Bij de verkeerslichten stapte ze in. Ze moest naar Oldebroek. Ik moest eerst nog naar de rotonde-Elburg, weer naar het station ’t-Harde terug om vervolgens naar Oldebroek te gaan. Ze gaf haar 4-rittenkaart die ik afstempelde. Toen ik haar de kaart weer teruggaf vroeg zij: ”Hoeveel krijgt u van me”? Ik antwoordde dat zij de kaart al betaald had. Zij: ”Jammer genoeg mag ik u ook geen fooi geven”.

en de laatste anekdote van vroeger jaren uit het schrift van dhr Hulsbergen.

Buurtbusbarbeque (BBB) (zomer 1994 )

Als de kas het toeliet dan organiseerde het bestuur een BBB. De gezellige lokatie was steevast bij Ampie. Onze leverancier,een zelfslachtende slager, verzorgde e.e.a. voortreffelijk, tot aan de braai toe. De drankjes werden in eigen beheer verzorgd en waren gratis. Eens per jaar mochten wij toch wel eens iets terug doen voor onze vrouwen en mannen die zich belangeloos hadden ingezet om de bus rijdende te houden.

Na afloop van een van deze barbecue’s bracht collega X mij met zijn auto naar huis. Zijn vrouw zat achterin. Toen ik voor mijn woning uitstapte, stapte ook de vrouw uit met de bedoeling om naast haar man te gaan zitten. Mijn collega reed echter meteen weg, zijn vrouw in verbazing op de stoep naast mij achterlatend.

Bij zijn garage aangekomen verwachtte hij dat zij de garagedeur zou openen.

Toen er geen reactie kwam keek hij achterom en de hel brak los. Ik wachtte hem voor mijn huis op en vroeg of hij iets verloren had !

Zijn commentaar was niet voor herhaling vatbaar.

Hieronder het aandenken welke dhr.W.H. van de Woude ontving voor trouwe dienst op de buurtbus Oldebroek in 1996. Bij toeval is dit kleinnood door mij gered van de schroothoop en het staat nu gelukkig weer te pronken in al haar glorie als aandenken aan de oude eerste buurtbus (vereniging).

Klik op de foto's voor een vergroting

Deze foto kreeg ik nog opgestuurd (op 06-01-2011) via Jan van de Pol, een collega chauffeur op de buurtbus. Hij kwam dit plaatje tegen op de nieuwjaarsreceptie van het boerderij museum en gelijk een printje van gemaakt. Mooi plaatje toch, de trotse passagiertjes allemaal goed in beeld voorin de bus op het pleintje voor het gemeentehuis van Oldebroek. En trots de tekst "500.000 km" op de motorkap. Bedankt Jan, ik ben blij deze aan de collectie toe te kunnen voegen.

Deze stukjes nostalgie mogen NIET verloren gaan. Heeft U nog foto's of andere zaken van de oude buurtbus wat in de weg staat of ligt, neem dan contact op met mij. Wij bewaren deze items goed hoor.

Buurtbus LIJN 514 Elburg-Oldebroek

vrijdag 31 december 2010

Laatste buurtbusdag 31-12-2010

dinsdag 14 december 2010

De nieuwe buurtbus is op de route

zondag 12 december 2010

Hoera de nieuwe bus(jes)

donderdag 2 december 2010

BUURTBUS NIEUWS VOOR 11 DECEMBER AS.

zondag 28 november 2010

Buurtbus Elburg-Oldebroek... De geschiedenis