Toen ik op de 24e januari de bus overnam voor de late dienst zat er een bekende dame in de bus. Praatje hoe is het er mee enz. Nou had ik toevallig haar nicht in de stad Elburg zien lopen die ochtend met een arm in een mitella en ik vroeg zo terloops of die naar de wintersport was geweest. "Nee" zegt ze, "dat was een heel raar geval, Gerlinde, want zo heet ze, zit op de fiets en passeert in de stad een auto waarvan de bestuursters plotseling het portier open doet".
"Nou dat was bingo natuurlijk, ze klapt tegen het autoportier aan en maakt een smakker. Fiets stuk, boodschappen over de straat kleding stuk en een zere arm. Ze moest er nog mee naar het ziekenhuis maar er was niks gebroken maar wel zwaar gekneusd. Ze is er wel mooi klaar mee...niet?"
Ik zag het zo voor me hoe dat gebeurd zou zijn, je maakt inderdaad een klapper hoor. Ik heb het met de bus ook wel eens, rij je langs een rij geparkeerde auto's zwiept zomaar de deur open. Tot nu toe kon ik schade voorkomen door een ruk aan het stuur te geven en de "dader" kijkt je dan zo aan van "kan je niet uitkijken"? Ja fraai is dat. Er zijn kneuzen op de weg hoor.
Tijdens de rit een paar weken geleden reed ik op de stadsweg van Hoge Enk naar 't-Harde, voor mij 2 oudere dames in een oud gammel Peugootje 104 en als er een tegenligger aankwam stopten ze midden op de weg tot die tegenligger gepasseerd was en daarna vervolgenden ze hun route weer met een gangetje van 40 km/uur om bij de volgende tegenligger weer hetzelfde te doen. Nou dan is de stadsweg opeens erg lang hoor met zulke angsthazen voor je. Zowel berm- als tegenligger vrees.
Deze dames waren eigenlijk al toe om passagier te worden van de buurtbus!
Deze dinsdag op de 24e was het een rustige dienst, 6 passagiers in mijn blok met een dag totaal van 22...... niet om over naar huis te schrijven.
Bij NS station Wezep nog een jonge dame. Ik kende haar wel als passagiere, ze had nu een wasmand bij zich daar zat ook nog wat post in wat in de Post.nl. brievenbus ging. "Mag ik mee richting 't-Loo" vroeg ze vriendelijk. Natuurlijk mag dat maar even een brutale vraag, waarom heb je nu de post in de wasmand van thuis...? Zoveel was het toch niet? "Nee" ging ze verder "het was vandaag mijn laatste dag als stagaire bij de aardappelverwerker hier en ik had vanmorgen gebak meegenomen als traktatie en op het kantoor werken aldaar erg veel mensen hoor".
Bij onze sponsor, autobedrijf ten Hove moest ze eruit. Waarschijnlijk weer een passagier minder voor de toekomst. Ik wens haar veel succes met haar verder loopbaan. Misschien is er nog wat leuks bij curver.
Groeten van Gerda
Geen opmerkingen:
Een reactie posten