EXTRA VAKANTIEBERICHT VAN EEN CHAUFFEUR (4)

Henk was ook weer "on-line" vanuit een warm Indonesie en hierbij zijn vakantie informatie 

Terug in Batu  maandag, 31 oktober 2011

Yogyakarta

Een leuk oponthoud daar.

• Bezoek aan het paleis van de sultan. We werden rondgeleid door een dametje van 79, die Nederlands sprak. Tenminste... het leek er veel op. Met veel moeite kon ik er af en toe iets informatie uit halen. Erg informatief was ze overigens niet, want ze maakte liever grapjes, die ik ook niet helemaal volgen kon. Ach... dan lach je uit beleefheid maar mee.

Dat doen er meer in Wezep Henk, is nog van vroeger een traditie.

• Bezoek aan een batikfabriek. Dit was een leuk onderdeel. Door een uitstekend Nederlands sprekende dame werd uitgelegd, hoe het batikproces verloopt. We konden het tevens allemaal zien. Na afloop werden we naar de showroom gebracht. Ik paste een prachtig overhemd, maar legde hem snel terug, toen ik de prijs zag (ong. € 80,-). Ja Henk ook daar lezen ze de krant en jij bent een toerist met geld..!  En dat is ook nog waar ook zolang de betaling via het ABP fonds loop (nog wel)
• Bezoek aan de Borobudur. Een prachtig Boeddhistisch tempelcomplex, waar ik ook geweest ben tijdens mijn vorige reis in Indonesië. Toen was het er erg druk, kon ik me herinneren. Volgens de gids, die uitstekend Engels sprak, kwam dat, omdat het toen hoogseizoen was en nu niet.
• Bezoek aan een zilversmederij. Hier was ik ook eerder geweest en ik kon me nog iets van de demonstratie herinneren. Toen kocht ik er prachtige lepeltjes; dat was nu dus niet meer nodig. Henk wat een krent ben je toch.. ha ha.. Denk aan de ontwikkelingshulp aldaar we moeten wel de targets van 2011 behalen hoor anders moeten we weer met een bus aan je deur komen leuren voor een donatie.
• Ramayana ballet. Na een lekker dinerbuffet gingen we naar een buitentheater, waar een prachtig ballet werd opgevoerd. Van tevoren hadden we het verhaal in het Nederlands gekregen, waardoor het ballet te volgen was. Heel professioneel uitgevoerd met prachtige bewegingen. 

Twee t-shirts gekocht. Ik had niet verwacht, dat ik zoveel moeite zou moeten doen voor twee t-shirts. Ik had expres niet te veel shirts meegenomen i.v.m. het gewicht. Pas in Yogyakarta lukte me het twee shirts te bemachtigen in mijn maat. Tja... Indonesiërs zijn een stuk kleiner en tengerder. Dat levert steeds leuke reacties op, zoals samen met mij op de foto willen.

Met de trein

Het was heel leuk om vanaf Yogyakarta de trein te nemen. Hij zou om kwart over zeven 's morgens vertrekken en daarom moesten we om 6 uur al klaar staan! Het was op die tijd nog niet erg druk en zodoende zaten we voor half zeven al in de trein. Ik kon ook nog de trein op de film zetten.

Het was een ongeveer vier uur durende rit over vlak terrein door Centraal- en Oost-Java. Toen dacht ik nog: waarom moeten wij zo ploeteren in het heuvelachtige landschap, terwijl er ook vlakke gedeeltes zijn?

De trein reed keurig op tijd en werd getrokken door een diesellokomotief. Voortdurend kwam er treinpersoneel voorbij om iets te eten en/of drinken te verkopen. Ze waren altijd met z'n tweeën. Nummer één liep met een dienblad, nummer twee deelde aan belangstellenden uit. Personeel zie je hier trouwens overal in overvloed. Op het station liepen kruiers rond, die de bagage desgewenst in de trein brachten. Elke overweg wordt door een overwegwachter bewaakt en bediend.

Na deze treinreis werden we met ons busje, dat al klaar stond, teruggebracht naar Batu, waar de vakantie ook begon.

Een vrije dag

Gelukkig was de gids er ook voor ons op de vrije dag. De fietsen waren niet ter beschikking en dus werd er gewandeld.

Bezoek aan een school. Dit vond ik heel erg leuk. Ik maakte al snel een praatje met een leerkracht, die buiten liep (de kinderen hadden pauze). Die verwees me naar de "office". Ik daar naar toe en gevraagd, of meneer de "headmaster" er was. Ik stelde me voor en liet de foto van de Oranjeschool zien. Daarop werd ik rondgeleid door een leraar, die uitstekend Engels sprak. Hij liet me op verzoek de computerruimte zien: ongeveer 10 WindowsXP-computers voor ruim 500 leerlingen! Dat lijkt me ruim voldoende Henk. Kan wel op hoor, denk aan het stroomverbruik.

Een bergwandeling. Daarna liepen we via een paar dorpjes naar een heuvel. Terug via niet-gebaande paden. Ik vond het wel een beetje spannend, want vallen tijdens zo'n verre reis is geen pretje. Het liep veilig af en zo bereikte ik het internetcafé om dit verhaal te kunnen schrijven.

Bedankt Henk dat we weer mee mochten lezen op je reis….. en zie mijn opmerkingen als een "prikkeltje"...Groeten Gerda.