Hieronder zijn bevindingen via internet verstuurd:
de Borobudur
Bedankt voor het verslag nr 3 Henk, groeten van Gerda
Het lijkt wel werken. donderdag, 27 oktober 2011 14:47
Vandaag hebben we een viersterrenfietstocht gereden. De sterrenklassificatie heeft te maken met de zwaarte van de tocht: 1 ster is vlak, twee sterren is een beetje heuvelachtig en wat vier sterren dan zijn, kun je wel bedenken.
Niet lekker. Het begon er al mee, dat ik gisteravond ineens aan de diarree geraakte. Vannacht moest ik er ook een paar keer uit, maar het was wel de bedoeling, dat we vandaag zouden gaan fietsen. Na een verblijf in een bungalowparkje aan het strand, vlak bij de Indische Oceaan, werden we vanmorgen met de minibus omhoog gebracht naar de top van een heuvel. Daarna begon de tocht. Die was volgens de planning 60 km, maar omdat we naar de top werden gebracht, zou het misschien nog 50 km. zijn. Jammer, het was heel erg zwaar. Het kostte me veel moeite om steeds weer een klimmetje van een paar honderd meter (of langer) te nemen en daarna weer een afdaling. Het laatste was natuurlijk geen probleem. De moeilijkheid werd nog versterkt door het feit, dat ik me nog steeds niet lekker voelde en door het feit, dat het heel erg heet was. Gelukkig kun je op elk moment stoppen: dan wordt de fiets in een vrachtautootje geladen en dan kun je zelf meerijden in de minibus. Dat was mijn eer echter te na. Ik zat vandaag in de achterste gelederen, maar ik wilde niet opgeven. Na 30 km. Hield één persoon het voor gezien. Toen besloot iedereen maar om te stoppen. Ik was er blij om. Ik had me echter wel iets teveel gegeven, merkte ik. Ik heb maar een klein beetje witte rijst me warme thee genuttigd als lunch. En in het busje op weg naar de Prembananan-tempel viel ik in slaap. Het rondlopen op het tempelcomplex kwam me ten goede. Het was niet meer zo warm na een regenbuitje en de buitenlucht deed me goed. Vanavond hebben we in de buurt van het hotel gedineerd; ik heb heel voorzichtig alleen nasi-rames besteld en dat is me uiteindelijk goed bevallen. Ook het biertje (van een halve liter!) na afloop van de fietsdag heb ik die laten zitten. Ik hield het bij vers geperst bananensap.
Eén week voorbij. Ondertussen is er één week voorbij. Erg lange afstanden hebben we niet gefietst, omdat de routes veel zwaarder waren dan je uit de reisbeschrijving kon halen. Vandaag zei ik: "Als ik dat geweten had, had ik me niet voor deze vakantie opgegeven", om er meteen aan toe te voegen: "Maar dan had ik ook niet al het moois gezien." En als er dan weer een fietsdag voorbij is met de nodige zware kilometers, dan geeft dat ook een voldaan gevoel. We worden begeleid door een gids, die erg zijn best doet, om Nederlandse woorden te leren. Hij redt zich aardig in het Engels, maar garneert dit met de nodige Nederlandse termen, die hij van de toeristen geleerd heeft. We vinden hem allemaal een leuk ventje (hij is nog maar 29 en ziet er veel jonger uit). Verder zijn er twee aardige chauffeurs van resp. het vrachtautootje en de minibus. Zij spreken gebrekkig Engels, maar verstaan wel veel. En bijzonder leuk is de reactie van de mensen onderweg. Overal wordt er "hello" geroepen. Vanuit de vrachtautootjes gaan nog wel eens de duimen omhoog. Natuurlijk film ik onderweg regelmatig mensen aan het werk. Leuk om te genieten van al die bedrijvigheid.
Morgen. ( vrijdag 28-10-2011) Dan zitten we Yogyakarta. Er staan dan een paar leuke bezienswaardigheden op het programma:
- Bezoek aan een batikfabriek
- Bezoek aan het paleis van de Sultan van Yogyakarta (onlangs trouwde een dochter van hem)
- Bezoek aan de Borobudur (zie foto's boven aan dit stukje)
- Bezoek aan een zilversmederij
- 's Avonds een voorstelling: Ramayana ballet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten