Maandag 10 febr.
"Welkom in de bus met de ster" zo verwelkomde Albert mij bij zijn aflossing . Jawel hoor... weer een reserve bus. De 554, deze een tijd niet gezien maar voor mij duidelijk herkenbaar aan de veiligheidsgordel voor de chauffeur stoel die nog steeds defect is. Deze rolt nl. niet op en hangt als een slap touwtje om je heen. Voldoet aan de wet voor het zicht want je hebt een gordel om maar veiligheid... dat denk ik niet.
Maar goed, gewoon maar rijden en waarschijnlijk was onze eigen bus wel weer verkouden c.q. onderhoud, Albert wist het ook niet. Een jongedame in de bus gekregen, ik had haar wel eens eerder gehad als passagier en een gezellig babbeltje over allerlei onderwerpen onder andere de stemronde voor de gemeenteraad straks in maart. Ze vond het spannend want dit jaar mocht ze voor het eerst stemmen. Overal op de route de aanplakborden met de aanprijzingen en beloften van de plaatselijke partijen. Ze gunnen elkaar niet van alles want er zijn erbij die plakken over de poster van de andere heen. Het schijnt dat elke partij z'n eigen plekje op de borden heeft en oh wee als je dat even negeert.
![]() |
| We plakken gewoon over elkaar heen |
Tijdens de ritten kijk
ik altijd met verbazing naar het los- of uitgebroken pluimvee, ze scharrelen
soms midden op de weg of in de berm. Bij Hoge Enk, 't-Eekt en 't-Loo heb je de
meesten. Wel prachtige soorten hoenders en als ik er langs kom dan schieten ze vaak wel
op tijd luid kakelend weg richting huis. Grote en kleine haantjes en hennetjes en niks geen plofkippen.
Als ze een maatje
groter waren dan zouden we misschien dit wel op de akkers tegen kunnen komen,
een prachtig gezicht toch?
![]() |
| En de boer.... hij ploegde voort |
Bij het station Wezep
zag ik dat de collega's Heerde ook met een ster leen bus reden zij hadden de
551. Dus druk bij de reparatie garage. Alleen de collega's Oldebroek/Wezep reden nog met de Ducato.
Ik las een verhaaltje in een artikeltje over de VAD van vroeger hoe dat ging met pech onderweg met de lijndienst bus.
Die bussen hadden een enorm groot stuurwiel waar Goosens letterlijk aan moest staan sjorren om bijvoorbeeld de hele nauwe bocht aan het eind van de Donkerstraat in Harderwijk te kunnen nemen.
Ik smul van deze verhalen van vroeger, heerlijk om te lezen en bij weg te dromen, de tijd dat langs het boerenerf nog allerlei volk kwam om het een en ander te verkopen.
Voor de boerin behalve gemak ook een soort nieuwsblad zodat ze weer op de hoogte was van het buurtnieuws via bv.de borstelverkoper (marskramer).
Nu komt de winkelwagen langs het erf en is de nostalgie van vroeger toch wel wat verdwenen. Maar we kunnen wel aan de kleinkinderen vertellen dat we het allemaal nog hebben meegemaakt.
Ik las een verhaaltje in een artikeltje over de VAD van vroeger hoe dat ging met pech onderweg met de lijndienst bus.
De verhalen van de oude heer Goosens uit zijn tijd als buschauffeur
waren al legendarisch en zijn dat nu nog veel meer.
Hij had tientallen jaren bij de VAD gewerkt en vertelde over het manoeuvreren door de nauwe straten van het oude centrum van Harderwijk met de loodzware Engelse Crossley bussen tijdens de eerste 10 jaar na de oorlog.
Hij had tientallen jaren bij de VAD gewerkt en vertelde over het manoeuvreren door de nauwe straten van het oude centrum van Harderwijk met de loodzware Engelse Crossley bussen tijdens de eerste 10 jaar na de oorlog.
Die bussen hadden een enorm groot stuurwiel waar Goosens letterlijk aan moest staan sjorren om bijvoorbeeld de hele nauwe bocht aan het eind van de Donkerstraat in Harderwijk te kunnen nemen.
Ook vertelde
hij dat hij eens motorpech had gekregen, midden op de Veluwe, tijdens een rit
van Harderwijk naar Arnhem. Hij moest toen ongeveer een uur lopen, voordat hij
bij een huis kwam, waar hij kon telefoneren naar de VAD- garage in Ermelo en
daarna weer een uur terug naar de bus, waarin de passagiers nog rustig zaten te
wachten. Enige tijd later kwam er een vervangende bus voor de passagiers en een
takelwagen om de defecte bus weg te slepen.
Ik smul van deze verhalen van vroeger, heerlijk om te lezen en bij weg te dromen, de tijd dat langs het boerenerf nog allerlei volk kwam om het een en ander te verkopen.
Voor de boerin behalve gemak ook een soort nieuwsblad zodat ze weer op de hoogte was van het buurtnieuws via bv.de borstelverkoper (marskramer).
| De borstelverkoper van vroeger |
![]() |
| De huidige marskramer, van alle gemakken voorzien
Zeven klanten deze dienst,
dus een middelmatige bezetting maar niet ontevreden.
Groeten van Gerda
VERANTWOORDING.
Dit blog staat onder verantwoording van Gerda
Brijn en bevat verhalen met een knipoog naar de buurtbus LIJN 514 en soms met
een kritische noot over het reilen en zeilen van het bus gebeuren. De officiële
buurtbusvereniging Elburg,Oldebroek (Lijn 514) staat hier geheel los van en is
dus ook niet aansprakelijk voor de inhoud van tekst en foto's. Hij of zij die
op- of aanmerkingen heeft over de inhoud van dit blog kan reageren via het
mailadres brijn48@gmail.com Reacties kunnen
worden gepubliceerd afhankelijk van de inhoud.
|






Geen opmerkingen:
Een reactie posten