Week 7 Warme gevoelens in de bus

Klik op de foto's voor een vergroting

Deze week mocht ik een dubbele dienst doen. Harm, de coördinator bezetting personeel op de bus, belde op of ik een extra dienst kon doen. Dat vraagt hij nooit gelijk maar komt eerst altijd met een inleiding van “hoe gaat er mee” en nog meer van deze hartelijke belangstelling en dan komt tenslotte als je ondertussen gaat denken waarom belt hij eigenlijk met de eigenlijke vraag .. “oh ja… wat ik vragen wilde….”  Mijn eigen dienst op de maandag was wel erg slap. Het was koud vooral door het gure noord/westen windje en dat dachten de passagiers waarschijnlijk ook dus het werden er maar 3 met helemaal niks te melden aan leuke voorvallen.
De extra dienst op vrijdag was geheel anders. Het begon al op het NS station in ‘t-Harde. Uit de trein van Amersfoort een oudere dame met een koffertje op wieltjes. “Mag ik u wat vragen?”  begon ze bij de deur. “Ik moet naar de Vaarbekerweg…. gaat u daarheen?” Vaarbekerweg….?  Kwam me wel bekend voor maar om nou te zeggen waar die precies was. Een ding was wel zeker het busje reed er niet langs of doorheen. Ergens tussen ‘t-Harde en Hoge Enk in de weilanden zou het moeten zijn. U kunt wel mee tot voor de Hoge Enk maar dan moet u nog wel een stukje lopen en aldaar maar vragen waar deze weg precies is. Ze ging maar mee en nam plaats met haar koffertje in de bus. Nog opeens een oudere dame zomaar uit het niets, wilde ook mee. Ze had gewandeld in het bos als oefening want ze was geopereerd aan haar voet en moest flink bewegen van de geneesheer. Een 10 rittenkaartje voor ‘t-Harde wilde ze.
Ik vroeg haar bent u bekend in ‘t-Harde en omgeving. “Ja natuurlijk, ik woon er toch!” was haar antwoord. Mooi weet u dan ook de Vaarbekerweg want die mevrouw moet daarheen. En zo ontspon zich een gesprek tussen die dames van waar moet je zijn, bij de camping?  Nee bij het EBC. Oh dat was haar, de voet mevrouw, wel bekend, Misschien bij de bocht na ‘t-Harde eruit dan via de Schietweg, Koeweg maar het is zeker 2 km lopen. Maar misschien kan toch maar beter via… blah blah.

Uit de trein van Zwolle geen passagiers meer dus we konden vertrekken. Na het centrum kwam de melding van de voet mevrouw dat ze op de Munnikenweg daar en daar er uit wilde. De andere mevrouw had besloten om toch maar mee te rijden tot Hoge Enk en dan ging ze daar wel een kopje koffie drinken en even bellen naar het EBC om haar op te halen. Nu kan er in Hoge Enk veel maar koffie drinken nee. Er is daar helemaal niks (ik bedoel dan in horeca) En toen groeide er iets moois in mijn bus, de voet mevrouw vroeg aan die andere dame “als u nu met mij meeloopt naar mijn huis hier om de hoek dan zet ik een kopje koffie en dan kunt u even rustig bellen, is dat goed?"  Ik was er helemaal stil van in deze "ieder voor zich" maatschappij. De bus was wel gelijk weer leeg en bleef leeg tot het NS station Wezep. Daarna werd het druk aan de haltes en ik kon mijn dienst afsluiten met 13 passagiers.

Een jaar geleden schreef ik in dit blog "feest in busland" over de posities van de vervoersorganisaties in Nederland en dat daar nog wel het een en ander overhoop gehaald kon worden. Nu is het eindelijk zover, het begin is er zie het teletext bericht hieronder.

 

                G E R D A
 

VERANTWOORDING
Dit blog staat onder verantwoording van Gerda Brijn en bevat verhalen met een knipoog naar de buurtbus LIJN 514 en soms met een kritische noot over het reilen en zeilen van het bus gebeuren. De officiële buurtbusvereniging Elburg,Oldebroek (Lijn 514) staat hier geheel los van en is dus ook niet aansprakelijk voor de inhoud van tekst en foto's. Hij of zij die op- of aanmerkingen heeft over de inhoud van dit blog kan reageren via het mailadres brijn48@gmail.com Reacties worden gepubliceerd