En dan zijn er de kleine vondsten in de bus, een muntstukje van 20 eurocent en dan heb je al geluk hoor. Meestal vind je dit bij je schoonmaakdienst van de bus op de zaterdag.
In de supermarkt ligt soms het geld ook op straat, nou ja beter gezegd in de gleuf van de lege flessen automaat. We vergeten het tegoed bonnetje mee te nemen.
Nou was ik laatst bij de supermarkt en had ook een paar statiegeldflessen. Staat er een jongeman met zijn kar en nog wat shoptassen deze retour spullen uit te laden voor die automaat en ondertussen druk keuvelen met een goede kennis of buurvrouw. Ik doe nog maar een rondje langs de schappen dacht ik, kom straks wel weer langs. Bij volgende ronde was het hem allemaal gelukt alleen het bonnetje zat nog in de automaat. Je kan pas weer flessen inleveren als dat bonnetje eruit is genomen. Was een aardig bedrag hoor, bijna € 13,00. Ik de winkel door met bonnetje, jawel hij stond bij de groenteafdeling zijn boodschappenlijstje te bestuderen. "Heeft u net flessen ingeleverd ?" vroeg ik hem. "Uhh... ja" kwam het er beknepen uit net of die straf verwachtte. "Dan is hier uw bonnetje... doei". Hij kreeg een rood hoofd en stammelde "dank u wel" Dat had die niet verwacht dat er nog eerlijkheid heerst bij de oude garde.
Hoe kom ik nou op bovenstaand verhaal? Ik had bij het station 't-Harde een mevrouw in de bus gekregen en we moesten nog een minuutje of 8 wachten op de andere trein. Een gesprekje van "wat is het toch koud" en toen over op zwerfafval want dat ligt ondanks prullenbakken genoeg rond het station en zo door naar statiegeld en toen kwam haar verhaal.

Een paar weken geleden had ze ook hier wat beleefd. Loop ik richting perron, begon ze, ligt er zomaar geld op straat. Niet een.... nee.. nee.. meerdere biljetten in diverse soorten en maten. Iemand waarschijnlijk verloren toen die zijn zakdoek voor de dag haalde uit de broekzak. Maar wie? Ik heb ze opgeraapt en het was bij elkaar toch wel een aardig bedrag. Ben nog een paar minuten daar blijven staan maar er kwam niemand meer om zijn spullen te zoeken. Mijn trein kwam eraan dus ik ging verder. Vroeger moest of mocht je dat aangeven bij het politiebureau maar dat is niet meer zo. Nu aangifte doen bij de gemeente en dat kan digitaal. Mag je ook invullen of je het zelf wilt bewaren en als het niet opgehaald gaat worden na 3 maanden dan is het van jou. Met een glimlach vertelde ze dat er nu bijna een maand voorbij was. Ze had ook al plannen voor de besteding ervan gemaakt. Het werd een keertje uit eten waren zo haar gedachten. Ik heb maar niet verteld dat ik wel eens een muntje in de bus vond want dat stak zo af tegenover haar geweldige vondst.
De trein kwam eraan, nog twee passagier erbij en we konden weer vertrekken.
Ik had een goede dienst gedraaid. Behalve het verhaal ook nog 13 passagiers gescoord zoals men dat tegenwoordig noemt.
Nog een foto van het station en plein van 't-Harde in 1973, nog niet eens zolang geleden dus. Is allemaal verdwenen. Nu een zakelijke kale halte. Jammer.
Groeten van Gerda
VERANTWOORDING. Dit blog staat onder verantwoording van Gerda Brijn en bevat verhalen met een knipoog naar de buurtbus LIJN 514 en soms met een kritische noot over het reilen en zeilen van het bus gebeuren. De officiële buurtbusvereniging Elburg,Oldebroek (Lijn 514) staat hier geheel los van en is dus ook niet aansprakelijk voor de inhoud van tekst en foto's. Hij of zij die op- of aanmerkingen heeft over de inhoud van dit blog kan reageren via het mailadres brijn48@gmail.com Reacties kunnen worden gepubliceerd afhankelijk van de inhoud.
--------------------------------




































